تصمیمات ماکرون هر روز بیشتر فرانسه را در بحران فرو می برد


 درفرانسه چه می گذرد ؟

 

همزمانی احتمالی همه پرسی  و انتخابات اروپایی در فرانسه حتا وزرا  دولت امانویل مکرون  را دچار اختلاف نظر کرده است.

روزنامه «لوژورنال دو دویمانش» روز دوشنبه گزارش داد؛ امانویل مکرون، رییس جمهوری فرانسه تصمیم گرفته ‌است برای پایان دادن به بحران واسکت زردها ،  ۲۶ ماه می، همزمان با انتخابات اروپایی همه پرسی برگزار کند.

پایگاه اطلاع رسانی هافینگتون پست در گزارشی از انتقاد مخالفان و اختلاف نظر وزرای دولت فرانسه در پی انتشار خبرهمزمانی انتخابات اروپایی و همه  پرسی برای خروج این کشور از بحران* خبر داد.

این رسانه فرانسوی نوشت: حتا وزرا کابینه دولت فرانسه نیز در درستی همزمانی این دو رای گیری تردید دارند.

«ژان – ایو لو دریان» وزیر امور خارجه و یکی از با نفوذ ترین اعضای دولت فرانسه با برگزاری همه پرسی و انتخابات اروپایی در یک روز مخالفت کرد.

«ادوار فیلیپ» نخست وزیر فرانسه دیروز وارد عمل شد و تاکید کرد که برگزاری همزمان همه پرسی و انتخابات اروپایی هنوز در دستور کار دولت قرار نگرفته است.

پیشنهاد برگزاری این همه پرسی از سوی گروهی از حزب جمهوری در حرکت (حزب حاکم) مطرح شد و مورد پسند الیزه قرار گرفته است.

امانویل مکرون  رییس جمهوری فرانسه برای بیان تردید خود ( در برگزاری همه پرسی همزمان با انتخابات اروپایی ) در روز پنجشنبه در گفت وگو با خبرنگاران خاطر نشان کرد: « مساله همه پرسی یکی از سوژه هایی است که مورد بحث قرار خواهد گرفت و باید در باره آن فکر کرد.»

به نظر می رسد که همزمانی این دو رای گیری برای «مارک فِسنو» وزیر مشاور در امور پارلمانی مساله نگران کننده ای نیست.

مارک فسنو دیروز دوشنبه در گفت و گو با پایگاه اطلاع رسانی «لوپینیون» خاطر نشان کرد: « این اولین باری نیست که دو انتخابات همزمان برگزار می شود.»

وی افزود: « مسایلی وجود دارند که فاصله زیادی از یکدیگر ندارند و باید توجه داشت که می توان برخی مسایل را همزمان مطرح کرد. من فکر می کنم که می توان بحث های اروپایی و مباحثاتی که بیشتر ملی هستند و با همه پرسی مرتبط هستند را درکنار هم مطرح کرد.»

مخالفت ژان  ایو لو دریان

اما مشکل کجاست؟

شمار زیادی از وزیران بانفوذ دولت با ایده برگزاری همزمان این همه پرسی ملی با انتخابات اروپایی مخالفند؛ چرا که بیم آن دارند این اقدام انتخابات اروپایی را تحت الشعاع قرار بدهد.

ژان ایو لو دریان وزیر امور خارجه که معمولا مواضع سیاسی محتاطانه ای اتخاذ می کند در مصاحبه با شبکه «فرانس انتر France Inter  » در این باره گفت:

«مسایل اروپایی به اندازه کافی مهم هستند و همه پرسی چیز دیگری است؛ این یک مساله ملی است. من فکر نمی کنم که بتوان این دو مساله را در کنار هم قرار داد و ادغام کرد.»

قبل از دریان، «ناتالی لوآزو» وزیر امور اروپایی که فعالانه برای برگزاری انتخابات اروپایی به نفع حزب جمهوری در حرکت تلاش می کند، نسبت به درستی برگزاری همزمان این دو رای گیری ابراز تردید کرده بود.

وی گفته بود: «امیدوارم در روز ۲۶ ماه می فقط مساله اروپا مطرح باشد.»

ناتالی لوآزو در سوم ماه فبروری در پیامی توییتری تاکید کرد: « ایده برگزاری همه پرسی در روزی که انتخابات اروپایی برگزار می شود، ایده ای نارس است.

این تردید در پارلمان و در بین نماینده گان حزب حاکم نیز مشاهده می شود. این در حالی است که سرمنشا ایده برگزاری همه پرسی چند محوری، در پارلمان و توسط همین نماینده گان مطرح شده است.

مخالفت مخالفان با «مانور سیاسی»

اردوگاه مخالفانی که طرفداراروپا هستند از سناریوی برگزاری احتمالی انتخابات اروپایی و همه پرسی به طورهمزمان بسیار بد استقبال کردند.

مانون اوبری، مسوول انتخابات اروپایی در حزب « فرانسه مستقل» دولت را متهم کرد که قصد دارد با فریبکاری مباحثات اروپایی را تحت الشعاع قراربدهد. اوبری از این که دولت از پیش مسایل اقتصادی و اجتماعی را از محورهای مطرح شده در همه پرسی احتمالی حذف کرده، ابراز تاسف کرد.

احزاب اروپا ستیز و احزابی که با اروپا میانه چندانی ندارند، نیز دورنمای برگزاری همه پرسی همزمان با انتخابات اروپایی را انحراف سیاسی توصیف می کنند./م هـ

 

*

دولت دست راستی فرانسه با نیرنگ و فریبکاری میکوشد تا جنبش مردمی « واسکت زردها » که از ۱۳ هفته بدینسو ادامه داشته، ودر آن میلیون ها فرانسوی در سراسر این کشور شرکت نمودند را به  تسلیم ، سازش وشکست بکشاند.درمقابل جنبش مصمم است تا با قبولی قربانی های زیاد به راه خود ادامه داده و خواست های برحق اقتصادی و اجتماعی شانرا عملی سازند.

در مخالفت با جنبش،  امانوبل ماکرون « دیالوک ملی » اش را براه انداخته، می کوشد تا در جریان انتخابات ماه می برای پارلمان اروپا ، همه پرسی ایی را در باره « واسکت زردها » و خواست های آنها راه اندازی نمایدـ بامداد

منبع عکس : DW

 

بامداد ـ سیاسی ـ ۳/ ۱۹ـ ۱۲۰۲

 استفاده ازمطالب بامداد با ذکر ماخذ آزاد است.

مادورو: «کمک بشردوستانه » بهانه غربی‌ها برای بی‌ ثبات کردن میهن ماست

نیکلاس مادورو، رییس  جمهور ونزویلا در یک سخنرانی گفت: آنها (غربی ها) تلاش می‌ کنند به بهانه تحویل کمک‌ های بشر دوستانه، استقلال و حاکمیت ونزویلا را از بین ببرند، آنها تلاش می‌ کنند ثبات کشور ما را از بین ببرند، اما به هیچ موفقیتی دست نیافته اند.

رییس جمهور ونزویلا در ادامه صحبت هایش به خبرنگاران گفت: ونزویلا اجازه نمی دهد این نمایش را بر سر کمک های انساندوستانه به راه بیاندازند زیرا ما به هیچ کس التماس نمی کنیم. ونزویلا از بحران انسانی ساخته و پرداخته واشنگتن در چهار سال گذشته که بهانه ای برای مداخله درکشور ماست رنجی نمی برد.

رییس جمهور ونزویلا در ادامه گفت، آماده است تا انتخابات پارلمانی زودهنگام را در کشورش به منظور پایان دادن به بحران سیاسی جاری در آن برگزار کند. به گفته مادورو، دست کم دو میلیون نفر نامه درخواست از امریکا برای متوقف کردن مداخله اش در امور داخلی ونزویلا را امضا کرده اند.

وی اظهار داشت: من پیشنهاد انتخابات زودهنگام را به مجلس ملی ونزویلا مطرح می کنم و آن را تصویب خواهم کرد.

مادورو افزود که می خواهد ونزویلایی ها به یک مجلس ملی جدید که یاری دهنده کشور و کمک کننده به ثبات آن باشد رای دهند.

رییس جمهور ونزویلا در عین حال تاکید کرد، کاراکاس آماده حمایت از «مکانیزم مونته ویدیو» یا هر ابتکار عمل دیگر به هدف کمک به گفت وگو در ونزویلا است. او با این وجود گروه تماس مورد حمایت اتحادیه اروپا را رد، و متهم به غرض ورزی کرده و گفت، اتحادیه اروپا کر است و به حرف های ونزویلا گوش نمی دهد.

به گفته مادورو، کشورهای غربی می خواهند ونزویلا را نابود کنند تا از منابع طبیعی آن به نفع خود بهره ببرند.

وی افزود: طرحی که آنها برای ونزویلا در نظر گرفته اند کما بیش شبیه به برنامه آنها برای لیبیا به منظور تسخیر منابع طبیعی است و آنها یک ستون پنجم در داخل کشور کار گذاشته اند اما در اینجا آنها نتوانستند کاری را که در لیبیا و سوریه انجام دادند انجام دهند. ما به آنها اجازه نمی دهیم گروه های تروریستی را در ونزویلا تشکیل دهند./صدای مردم

 

بامداد ـ سیاسی ـ ۲/ ۱۹ـ ۱۲۰۲

استفاده ازمطالب بامداد با ذکر ماخذ آزاد است.

 

کامجـو فراموش نخـواهـد شـد

میر محمد شاه رفیعی

انسان ها بعداز مرگ هم مانند دوران زنده گی به دسته های مختلف تقسیم شده می توانند.عده ی را حتا خانواده و بسته گان شان بعد از مدت اندک با گذشت زمان فراموش می کنند، عده ی طی یک مدت طولانی ومعین در خاطره ها زنده باقی می مانند،  و عده ی دیگر از انسان های استثنایی مانده گار تاریخ میشوند،جاودانه می مانند و درهر عصر وزمان به نیکی یاد میگردند.
به نظر من زنده یاد رفیق سلیمان کامجو از همین انسان های استثنایی دسته اخیر است که همیشه در خاطره ها زنده باقی خواهد ماند ، زیرا برخورد او با حوادث و تصامیمی که در زنده گی داشت او را به یک چهره ماندگار در طول زمان مبدل گردانیده است.
کامجو درسال ۱۳۶۴ که وظیفه منشی حزبی ناحیه پنجم شهرکابل را داشت مجازات حزبی گردید اگرچه تا اکنون علت وانگیزه واقعی این مجازات معلوم نیست،اما عده ی ازمخالفین و دشمنان شخصی او تا اکنون ازاین مجازات به مثابه ضعف شخصیت او یاد میکنند؛ برخلاف عده ایی دیگر از جمله کارشناسان ارشد شعبه نظارت و کنترول حزبی آنوقت که تا هنوز زنده و مصروف فعالیت های حزبی و سیاسی هستند مجازات او را دارای انگیزه شخصی و تلاشی برای شخصیت کشی در آنزمان میدانند.درسال ۱۳۶۴ سواستفاده ازمقام حزبی و دولتی و هم احتمال رقابت های سیاسی و تلاش برای پایین آوردن شخصیت ها هردو وجود داشت.اما آنچه در این جریان مهم است،آن است که این مجازات حزبی کامجو را ضعیف و مایوس نساخت بلکه او قوی تر از قبل در صفوف حزب رزمید حتا به ولایات هرات و لغمان غرض کارسیاسی و تقویه نظام دموکراتیک کشور رفت و تا سطح انجام خدمت سربازی کار و فعالیت کرد.
کامجو درسالهای اخیر حاکمیت حزب دموکراتیک خلق افغانستان با ارتباط نزدیک با عده ای از رهبران ارشد حزبی توانست از آنها هرچه بیشتر بیآموزد و تجارب لازم سیاسی وتشکیلاتی را کسب نماید.
خاطرات کامجو از سال های آخر حاکمیت دموکراتیک کشور و سال های اول سقوط حاکمیت درکابل و جالب و آموزنده است،هرگاه این خاطرات به نشر برسد میتواند در تکمیل تاریخ پرافتخار حزب دموکراتیک خلق افغانستان و مبارزات رهایی بخش این حزب ممد واقع شود.مطابق این خاطرات بسی از شخصیت های اصیل و شجاع در زمان سقوط حاکمیت که پایدار واستوار بودند معرفی میگردند و هم چنان بزدلان تاریخ و دامان حزب رسوا می شوند.
سال سقوط حاکمیت مردمی در ۱۳۷۱ نیز خاطره انگیز و نقطه عطف در زنده گی سیاسی مردم ما میباشد، زیرا بعد ازاین سال عده ای از نازدانه ها نوشیدند و خوابیدند و از صحنه کنار رفتند به گوشه عشرت در خارج یا داخل کشور در دامان تنظیم های جهادی غنودند و عده ای مانند ماها آنچنان در غم تهیه آب  و نان برای خود وفامیل شان گردیدند که نتوانستیم از هیچ چیز دیگر با خبر و احوال گیر باشیم.
اما یک عده دیگر توانستند که با وجود همه مشکلات و ناملایمتی ها در کنار فکر اهل وعیال شان به فکر وطن و آینده مردم و به فکر حزب و اعضای سرگردان وپریشان حزب هم باشند، حلقات تشکیلاتی و لو محدود وکوچک را ایجاد کنند و به فکر تشکیلات سیاسی سراسری باشند که شاید درآن زمان این اندیشه شان را عده ی خیال بافی ، جنون ومحال هم می دانستند.

کامجو از زمره همین افراد وفعالین سیاسی میباشد که بعداز سقوط حاکمیت حزب دموکراتیک خلق افغانستان توانست با عده ای از رفقا و همرزمان شان حلقات سیاسی را ایجاد و به خاطر توسعه آن کار نمآیند.اگرچه کامجو درارتباط با همکاری حلقات سیاسی آن زمان و توسعه آن مشکلات زیادی داشت،مخالفان او اندک نبودند اما با وجود همه مشکلات و سنگ اندازی ها کامجو از جمله رهبران مهم و قابل قدری است که نهضت فراگیردموکراسی وترقی افغانستان را ایجاد کردند وعضویت بیروی اجراییه این نهضت را کسب کرد.
کامجو در نهضت فراگیر دموکراسی وترقی افغانستان نیز با مشکلات،مخالفت ها ومزاحمت های زیادی مواجه بود،مخالفین نظریات او اندک نبودند اما خوبی و زیبایی کار کامجو دراین بود که او با وجود مخالفت ها ولو ازجانب اکثریت هم میبود حاضر به ترک صحنه مبارزه و جدایی از همکاران مخالف و موافق اش نمی شد و هیچگاه تلاش نمیکرد تا مانع تحقق فیصله های گردد که مخالف نظر واراده اش به تصویب رسیده بود.
کامجو در توسعه حزب مردم افغانستان و قوام آن نقش بهتر ومهم  داشت تا آنجا که عضویت دارالانشای این حزب را بدست آورد. یکی از تجارب مهم که باید تعمیم می یافت و کار مهم و بزرگ سیاسی طی سالهای اخیر صورت گرفته ایجاد حزب ملی ترقی مردم افغانستان در اسد ۱۳۹۴ بود.با تاسف طورلازم از ایجاد این حزب نه تنها استفاده نشد ، بلکه موانع زیادی هم در برابر آن قرار گرفت.کامجو درایجاد این حزب نیز سهم مهم داشت،کامجو در کمیسیون وحدت میان حزب مردم و حزب ترقی ملی نقش محوری وقابل توجه داشت گرچه وی با مخالفت ها و اتهامات جدی هم مواجه بود وحتا بعضی اوقات در اقلیت قرارمیگرفت اما باهمکاری عده ای از رفقا وتلاش های پیگیر و اراده اکثریت صفوف و هواخواهان وحدت،میکانیزم تشکیلاتی وحدت و اعلامیه های مربوط آن تهیه و این حزب ایجاد گردید.کار کمیسیون وحدت حدود دوسال دوام کرد،اما بالاخره این کمیسیون کنفرانس وحدت را با موفقیت دایر کردکه کاری غیرقابل فراموشی برای مردم و نهضت ترقیخواهانه کشورما می باشد که نمی توان از تلاش های پیگیر وشباروزی اعضای این کمیسیون به ویژه از کار وتلاش و حوصله مندی کامجو چشم پوشی کرد.
حزب ملی ترقی مردم افغانستان با مشکلات و موانع جدی تا تدویرکنگره اسد ۱۳۹۷ قرار داشت؛ زیرا عده ای که مخالف وحدت ارگانیک این حزب بودند،به بهانه های مختلف مشکل ایجاد میکردند تا اینکه غرض تحقق اهداف شان از دامان این حزب سربلند و پرافتخار دور شدند،محراق حملات و توطبه خود کامجو را قرار داده بودند و هر نقطه ضعف و کمبودی خود را درعدم همکاری و یا نظریات کامجو میخواستند پنهان کنند؛ درحالیکه همه شاهد هستیم که کامجو چیزی غیر از تحقق اصول و میکانیزم های قبول شده و انظباط و دسپلین حزبی نمی خواست.
کامجو در تدویر کنگره حزب آبادی افغانستان و تحقق این فیصله ها تا روز اخیر عمرش سهم چشمیگر وقابل توجه داشت.
کامجو در برابر انحرافات از اصول تسلیم ناپذیر بود در هر جلسه ولو نظر واحد و جداگانه میداشت با قاطعیت فکر و نظرخود را مطرح میکرد و درمقابل نظرات که با اعتقاداتش مخالف بود ایستاده گی منطقی میکرد و نظرخود را ولو با مخالفت همه اعضا می انجامید مطرح می ساخت.
او سهل انگاری را خوش نداشت و واضح و بدون هراس،ضعف ومشکلات فردی را به فرد مورد نظر گوشزد میکرد و با کسی مدارا و از کسی ترس نداشت.
او بدون امتیاز مادی و داوطلبانه هر روز به دفتر حزب حاضر بود و تا آخرین ساعات کاری در خدمت رفقا قرار داشت، اما نمیتوانست کم کاری و بی دسپلینی را که کارهای سازمان را به مشکلات مواجه ساخته و آگاهانه یا ناآگاهانه در مقابلش موانع ایجاد گردیده بود تحمل نموده ، ویا از آن گذشت نماید.
و شاید قلب بزرگش دیگر باراین همه مشکلات و ناملایمات را تحمل نتوانست و بالاخره از حرکت ماند.اما به هیچ صورت نمیتوان خدمات و تلاش های صادقانه ی او را فراموش کرد؛آرمان های او انسانی و شریفانه اش باید ادامه یابد و حتمی ادامه خواهد یافت.
ما کامجو را فراموش نخواهیم کرد.
روحش شاد و یادش گرامی باد!

 

بامداد ـ سیاسی ـ ۱/ ۱۹ـ ۰۱۰۲

 استفاده ازمطالب بامداد با ذکر ماخذ آزاد است.

 Copyright ©bamdaad 2019

آیا نیکولاس مادورو یک دیکتاتور است ؟

درحاشیه رخداد های ونزویلا

 

پیشگفتار:

 

مناقشه بر سر انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۸ونزویلا از همان فردای انتخابات آغاز شد بعنوان نمونه اتحادیه اروپا طی بیانیه ای مطبوعاتی آن را غیرآزاد و ناعادلانه توصیف کرد :

 «موانع عمده برای شرکت احزاب سیاسی اپوزسیون و رهبران آن ها ، ترکیب نامتعادل شورای ملی انتخابات ، شرایط انتخاباتی تبعیض آمیز ، بی نظمی های فراوان گزارش شده در طی روز انتخابات ، از جمله خرید رای ، مانع انتخاباتی آزاد و عادلانه بود .» (بیانیه مطبوعاتی اتحادیه اروپا )

 در مقابل ناظران حاضر در انتخابات طی نامه ای سر گشاده خطاب به خانم موگرینی به آن بیانیه پاسخ دادند:

 «به طور خلاصه ، ادعاهای شما در بیانیه مطبوعاتی از بدترین نوع اظهارات ساخته گی ، مبتنی بر شنیده ها و نه مبتنی بر شواهد و عدم لیاقت اتحادیه اروپا است . از توجه به آن که از اتحادیه اروپا برای اعزام ناظر برای انتخابات دعوت شده بود و از انجام آن کوتاهی کرد فرار کرده است . هیچ یک از انتقادات شما در بیانیه مطبوعاتی مبتنی بر نظارت مستقیم اتحادیه اروپا در عرصه (انتخابات) نیست .»( نامه سرگشاده ناظران انتخابات به خانم موگرینی )

 

جرمی فاکس ـ نویسنده ، جوزف فارلل ، دبیر مرکز روزنامه نگاری تحقیقی ، کالوین توکرـ روزنامه نگار، دکتر فرانسیسکو دومینگزـ مطالعات امریکای لاتین ، دانشگاه میدل سکس لازم به ذکر میدانند که اپوزسیون ونزویلا پیشاپیش از سازمان ملل درخواست کرده بودند از اعزام ناظربه انتخابات خود داری کند. انتخابات ونزویلا از سال ۲۰۰۴ کاملا خودکار و امکان تقلب در هنگام رای گیری را به صفر رسانده است . در انتخابات ۲۰۱۵ اتفاقا درسه ولایت بزرگ این اعضا و هواداران اپوزسیون بودند که متهم به تقلب ، از جمله خرید رای گسترده شدند. بر اساس شکایت نامزد ها ، مراتب در دادگاه عالی مطرح و مورد تایید قرار گرفت . دادگاه از شورای انتخابات خواستار تجدید انتخابات شد. اپوزسیون از اجرای دستور دادگاه سرپیچی کرد و به همین خاطر، طبق قانون اساسی کلیه تصمیم های مجلس غیرقانونی است . ( آرش وجدانی برگزارنده )

دولـت مـادورو ، چـرا نامشـروع ؟

 

پاسکوالینا تورسیو


آیا کسانی که ادعا می کنند نیکولاس مادورو یک دیکتاتور ، یک غاصب و دوران ریاست جمهوری ۲۰۱۹- ۲۰۲۵ اوفاقد مشروعیت است این پرسش را از خودشان پرسیده اند که چرا؟ یا فقط همانی را که شنیده اند تکرار می کنند؟

شکل گیری این ماتریس فکری با گردهمایی۱۲ کشور در لیما* آغاز شد . بیانیه آن ها اعلام می کرد «… روند انتخاباتی انجام شده در ونزویلا در ۲۰ می ۲۰۱۸  فاقد مشروعیت است چون مشارکت تمام بازیگران سیاسی ونزویلا را در بر نمی گرفت ، ناظران بین المللی (  در آن ) حضور نداشتند، تضمین های ضروری بین اللملی  و روند های استاندارد آزاد، منصفانه و شفاف وجود نداشت .»   رهبران اپوزسیون ونزویلا ( ما به یک اپوزسیون غیردموکراتیک اشاره می کنیم )  بی وقفه و البته بدون هیچ استدلالی تکرار می کنند  که مادرو غاصب است .  خود مایک پنس  معاون رییس جمهور امریکا ، وقتی ، به خاطر بی کفایتی رهبری اپوزسیون ، تحت فشار قرارگرفت، شخصا در اقدامی مایوسانه خواستار راهپیمایی اپوزسیون در روز ۲۳جنوری شد ، و اصرار و تکرار کرد که رییس جمهور نیکولاس مادورو غاصب و دیکتاتوری نامشروع است .

راهبرد روشن است : تکرار هزار باره دروغ در راستای تبدیل آن به حقیقت !

بیایید دروغ را از بین ببریم :

 
۱- انتخابات ریاست جمهوری برگزار شد . آن ها انتخابات را در ۲۰ ماه می ۲۰۱۸ ، پیش از ۱۰جنوری۲۰۱۹ ، زمانی که طبق ماده ۲۳۰ و ۲۳۱ قانون اساسی ، دوره ریاست جمهوری ۲۰۱۳-۲۰۱۹به اتمام می رسید برگزار کردند. اگر انتخابات بعد از ۱۰جنوری۲۰۱۹ برگزار می شد ، یا بدتر از آن هنوز برگزار نشده بود می توانست نقض قانون اساسی باشد .

۲- اپوزیسیون ونزویلا بود که خواستار جلو انداختن برگزاری انتخابات شد . انتخابات در ماه می  و نه در ماه دسامبر ، آن چنان که به صورت سنتی برگزار می شود، برگزار شد ، چون اپوزیسیون بود که در چهارچوب گفت وگو در جمهوری دومنیکا ، که در اولین فصل سال ۲۰۱۸ انجام شد خواستار آن شد .

۳- در ونزویلا ، رای دادن حق است و نه وظیفه.

کسانی ، اگر چه تحت تاثیر برخی سازمان های سیاسی غیردموکراتیک که خواهان تحریم بودند، آزادانه تصمیم گرفتند که وارد انتخابات نشوند ، کاملا حق دارند، اما به هیچ وجه این امر روند انتخابات را نامشروع نمی سازد، حتا زمانی که  می توانند  9.389.056  نفر را که تصمیم گرفتند رای دهند و به صورت دموکراتیک حق رای خود را اعمال کردند نادیده می گیرند و به رای آن ها بی احترامی می کنند کمتر نامشروع نیست . 
۴ -  شانزده حزب سیاسی در رقابت انتخاباتی شرکت کردند ، حزب متحد سوسیالیستی ونزویلاPSUV   با ۵۲ نماینده در مجلس  ،جنبش برای سوسیالیسم MSV ، حزب کمونیست ونزویلاPCV،امید برای ونزویلاel Cambio  ،اتحاد مردمی ونزویلا UPV ، حزب سوسیالیست مسیحی Copei ،  جنبش انقلابی TupamaroORA ، ، MPAC،  MEP، AP، MAS،   UPP 89 ،  Podemos ، PPT، Esperanza

 در ونزویلا شرکت در روند های انتخاباتی برای احزاب سیاسی اجباری نیست . آن ها در اتخاذ تصمیم به شرکت یا عدم شرکت حق کامل دارند. چون سیستم ما دموکراتیک است .این حقیقت که سه حزب سوسیال دموکرات اقدام دموکراتیک AD  ( با ۲۵ نماینده در مجلس) و اراده مردم Vp(با ۱۴ نماینده در مجلس )و عدالت اول PJ(با ۳۳ نماینده در مجلس )آزادانه تصمیم به عدم شرکت گرفتند روند انتخابات را نامشروع نمی سازد . (اعلام تعداد نماینده ها ازبگزارنده )

۵- شش نامزد در انتخابات ریاست جمهوری شرکت کردند. نیکولاس مادورو ، هنری فالکون ، خاویر برتوچی ، رینالدو کوییجادا، فرانسیسکو ویسکونتی اوساریو و لوییس آلخاندرو راتی ( دو نفر آخر تصمیم به خروج از انتخابات گرفتند).

۶- مادرو با اختلاف زیادی ، با کسب 6.248.864 رای ، 67.84 درصد آرا پیروز شد ، هنری فالکون با کسب 1.927.958 رای ، 20.93  درصد در جایگاه دوم و خاویر برتوچی با کسب 1.015.895 رای 10.82 درصد و رینالدو کوییجادا 36.248 رای ۳۹ صدم درصد کل ارا در جایگاه های بعدی قرار گرفتند. اختلاف بین مادور و فالکون 46.91 درصد بود.

۷- حدود ۱۵۰ نفر روند انتخابات را همراهی می کردند ، از جمله ۱۴ کمیسیون انتخاباتی از ۸ کشور، ۲ هیات فنی انتخاباتی ، ۱۸ روزنامه نگار از بخش های مختلف جهان ، یک عضو مجلس و یک هیات فنی ـ انتخاباتی از مرکز انتخاباتی روسیه .
۸- انتخابات با استفاده از همان سیستم مورد استفاده در انتخابات پارلمانی دسامبر  ۲۰۱۵ ، که طی آن اپوزیسیون ونزویلا پیروز شد برگزار شد. این سیستم خودکار است و پیش و پس از انتخابات مورد حسابرسی قرار می گیرد. این سیستم اصل « یک رای دهنده ، یک رای» را تضمین می کند چون ماشین رای گیری تنها با یک اثر انگشت به کار می افتد ، و «امنیت رای» را تضمین می کند.

۹- هژده ممیزی از سیستم خودکار به عمل آمده بود . نماینده گان هنری فالکون نامزد انتخابات در تمام ۱۸ ممیزی شرکت و برگه هایی را که آن ها رضایت خود از سیستم انتخاباتی را اعلام می کنند امضا کردند. ممیزی ها همگانی بود و به صورت زنده از کانال شورای ملی انتخابات پخش شد . زمانی که ممیزی ها انجام شد ، سیستم بسته شد و تنها راه دسترسی دوباره به آن به کار بردن هم زمان کد های سری است که هر سازمان سیاسی نگهداری می کند.

۱۰- هیچ یک از نامزد هایی که در روند انتخابات شرکت کردند نتایج را مورد پرسش قرار ندادند. هیچ نشانه ای از تقلب وجود ندارد ، آن ها هیچ نشانه یا نقد مشخصی از تقلب ارایه نکردند.   

انتخابات ریاست جمهوری ۲۰ می ۲۰۱۸ ، با وجود فراخوان غیر دموکراتیک برای بایکوت از سوی بخشی از اپوزیسیون، آزاد ، شفاف ، قابل اعتماد، امن و مطابق با قانون اساسی و قوانین جاری بود.

دیگران هستند که با استدلال خلاقدرت فرضی  برای غصب مقام ریاست جمهوری ، شکلی که در قانون اساسی ما برای آن فکری نشده و استقرار « دولت انتقالی» ، شکلی که در منشور بزرگ ما برای آن فکری نشده است تلاش می کنند. و اگر این اقدام کافی نبود آن ها قصد  دارند با نقض ماده ۱۸ قانون اساسی ، که مقرر می دارد کاراکاس جایگاه قدرت عمومی است از خارج از مرزها اعمال قدرت نمایند.

با در جای خود قرار گرفتن امور ، غاصبان ، دیگران ، آن هایی هستند که نامشروع و غیردموکراتیک هستند. آن حرکت که بخش هایی از اپوزسیون تلاش می کنند تا خود را با حمایت بازیگران خارجی آمده از دولت های امپریالیستی حفظ کنند و قدرتی را که نه مردم و نه قانون اساسی به آنها می دهد اعمال کنند ، نامشروع و تلاشی غاصبانه است.  

بیایید این حقیقت را هزار بار تکرار کنیم !

 

منبع: شبکه دفاع از بشریت ، کوبا

 

 

بامداد ـ سیاسی ـ ۱/ ۱۹ـ ۰۸۰۲

 استفاده ازمطالب بامداد با ذکر ماخذ آزاد است.

 

 

گزارش از مراسم وداع با پیکر زنده یاد سلیمان کامجو عضو دارلانشا و بیروی اجراییه حزب آبادی افغانستان

روز دوشنبه مورخ هشتم دلو۱۳۹۷ ساعت یک ونیم بعد از ظهر جنازه زنده یاد رفیق سلیمان کامجو عضو دارالانشا و بیروی اجراییه حزب آبادی افغانستان از منزل شان برداشته شده و بعداز ادای نماز جنازه درهدیره پلچرخی به خاک سپرده شد.در این مراسم علاوه بر خانواده واقارب رفیق کامجو جمع کثیری از رفقای همرزم شان،اعضای حزب آبادی افغانستان از نواحی مختلف شهرکابل،شورای ولایتی کابل ، شورای ولایتی ننگرهار و همچنان جمع کثیری ازمسوولین واعضای سازمان های سیاسی دموکرات و ترقیخواه کشور نیز اشتراک داشتند.
دراین مراسم بعداز خاکسپاری زنده یاد رفیق کامجو، زندگی نامه شان توسط رفیق عبدالرشید آرین معاون حزب آبادی افغانستان  به خوانش گرفته شد. سپس رفیق داکتر داوود راوش رییس حزب آبادی افغانستان صحبت نموده که ضمن صحبت های شان از ویژه گی های برجسته اخلاقی و مبارزاتی رفیق کامجو ،  به ویژه سعی وتلاش بی پایان شان در امروحدت میان نیروهای ترقیخواه کشور و نیز از قاطعیت عمل ، درایت وپابندی شان به اصول و ضوابط  حزبی یادآوری نمودند. در ادامه چندتن دیگر نیز درمورد شخصیت برجسته زنده یاد رفیق کامجو صحبت نمودند .

مراسم با خوانش دعایه و گذاشتن اکلیل گل پای مزار زنده یاد رفیق کامجو به پایان رسید.
طبق یک خبر دیگر مراسم فاتحه خوانی زنده یاد رفیق سلیمان کامجو عضو دارالانشا و بیروی اجراییه حزب آبادی افغانستان روز سه شنبه نهم دلو۱۳۹۷ از ساعت یک ونیم الی سه و نیم بعد از ظهر از طرف خانواده معزز کامجو و دارالانشای حزب آبادی افغانستان درمسجد جامع نعمان بن ثابت و مراسم فاتحه خوانی زنانه در صالون فاتحه خوانی مکرویان سوم برگزار گردید که درآن جمع کثیری از شهریان کابل اعم از پیر و جوان ،ازجمله اعضا و رهبری سازمان های سیاسی ،اراکین دولتی و اعضای حزب آبادی افغانستان از مرکز و ولایات حضور به هم رسانیده ضمن اتحاف دعا به روان پاک زنده یاد رفیق کامجو، مراتب تسلیت خویش را به اعضای خانواده ایشان و هیات رهبری حزب آبادی افغانستان ابراز نمودند.