درنگی بر نشست شورای همکاری خلیج فارس:

آشتـی در دقيقـه۹۰

نشست سال جاری شورای همکاری خلیج فارس در مقایسه با سه سال اخیر تفاوتی عمده داشت؛  شیخ تمیم بن‌ حمد آل ‌ثانی ، امیر قطر که کشورش یکی از اعضای این شورا با شش عضو است، در حالی روز گذشته در این اجلاس شرکت کرد که در سه سال گذشته و در پی قطع روابط با عربستان، غایب بزرگ نشست شورای همکاری خلیج فارس بود.
 جرد کوشنر ، داماد و مشاور ارشد رییس‌ جمهوری امریکا، با همراهی  آوی برکوویتس  و  برایان هوک ، فرستاده گان ویژه « دونالد ترامپ ، رییس‌ جمهوری امریکا که آخرین روزهای حضور خود در کاخ سفید را سپری می ‌کند نیز میهمان این نشست در «العولی» عربستان بودند تا شاهد پایان تنش میان دوحه و ریاض باشند و اعتباری دیپلوماتیک برای رییس‌ جمهوری جمهوری‌ خواه امریکا کسب کنند که در انتخابات ریاست ‌جمهوری شکست خورد.
عربستان که با همراهی مصر، امارات متحده عربی و بحرین در سال ۲۰۱۷ ترسایی قطر را تحت تحریم دریایی، زمینی و هوایی قرار داده بودند، با فشارهای واشنگتن دست از رویکرد بی ‌نتیجه خود با قطر برداشت و اعلام کرد عادی‌ سازی رابطه خود با این کشور کوچک اما ثروتمند خلیج‌ فارس را از سر می‌ گیرد.
 احمد ناصر الصباح ، وزیر خارجه کویت که یکی از میانجیگران برای حل اختلاف ‌ها میان دوحه و ریاض بود، بروز دوشنبه اعلام کرد عربستان با پایان ‌دادن به محاصره دریایی، زمینی و هوایی قطر موافقت کرده و در حاشیه نشست شورای همکاری خلیج فارس توافق‌ نامه رسمی برای پایان این تنش میان عربستان و متحدانش با قطر به امضای رهبران قطر و عربستان خواهد رسید.
براساس این توافق که رسانه‌ های امریکایی بخشی از آن را منتشر کرده ‌اند، چهار کشورعربستان، مصر، امارات و بحرین روابط خود را با قطر از سر خواهند گرفت و در مقابل، قطر هم شکایت خود را درباره محاصره اقتصادی و نقض قوانین و پیمان‌های تجاری بین‌المللی از سوی این کشورها و خساراتی که در این سه سال متحمل شده، پیگیری نخواهد کرد.
این توافق، تازه ‌ترین مورد از سلسله توافق‌ های اخیر خاورمیانه است که با پیگیری و میانجیگری دولت ترامپ به دست آمده، از‌ جمله توافق میان اسراییل و امارات، بحرین، سودان و مراکش برای عادی ‌سازی روابط که با هدف تشکیل جبهه‌ ای متحد علیه ایران انجام شده است. همچنین گفته می ‌شود چند کشور عربی دیگر هم به‌ زودی به روند عادی‌ سازی روابط با اسراییل خواهند پیوست.
در سال ۲۰۱۷ ترسایی عربستان سعودی، مصر، امارات متحده عربی و بحرین، با قطر بر سر مسایل منطقه‌ ای دچار اختلافات شدیدی شدند و روابط دیپلوماتیک و تجاری خود را با این کشور قطع و تمام راه‌های زمینی، هوایی و دریایی با قطر را تحریم کردند.
این چهار کشور با متهم ‌کردن قطر به حمایت از تروریسزم و پشتیبانی از گروه‌های افراطی از‌ جمله اخوان ‌المسلمین، داعش، القاعده، رابطه نزدیک با ایران و تلاش برای ایجاد شکاف بین کشورهای عربی، ۱۳ شرط برای از‌سرگیری روابط خود با این کشور حاشیه خلیج فارس تعیین کرده بودند، شروطی که با گذشت سه سال از اعلام آنها، هیچ ‌کدام محقق نشدند و عربستان در نهایت تصمیم به پایان‌ دادن به فشارهای بی‌ نتیجه علیه قطر گرفت.
یکی دیگر از موضوعات محل اختلاف میان عربستان و قطر، رابطه نزدیک دوحه و انقره و همکاری این دو کشور برای ایجاد پایگاه نظامی ترکیه در قطر بود. یکی از شروط عربستان برای عادی ‌سازی رابطه با قطر، برچیده‌ شدن این پایگاه بود، اما مشخص بود که نه قطر و نه ترکیه زیر بار چنین درخواستی نمی ‌روند و در دوران تحریم قطر، ترکیه در کنار ایالات متحده به مهم ‌ترین شرکای قطر تبدیل شدند.
ترکیه که همچنان اختلافاتی با عربستان، مصر و امارات دارد، از توافق برای پایان ‌دادن به تنش در خلیج فارس استقبال کرده است. وزارت خارجه ترکیه در بیانیه خود نوشت: «از تصمیم اتخاذ ‌شده برای گشودن مرزهای زمینی، دریایی و هوایی بین قطر و عربستان سعودی استقبال می ‌‌کنیم. این پیشرفت گام مهمی در جهت حل ‌وفصل درگیری‌‌ها در منطقه است. تلاش بازیگران بین‌المللی به ‌ویژه کویت که با اقدامات میانجیگرانه و تسهیل ‌کننده در این تصمیم‌‌ گیری سهیم بودند، تحسین ‌برانگیز است. امیدواریم این اختلاف بر پایه احترام متقابل به حاکمیت کشورها به صورت جامع و دایمی حل و تحریم‌‌ های دیگر علیه قطر هم به ‌زودی رفع شود».
نمی ‌توان انتظار داشت رابطه عربستان و متحدانش با قطر حتا با اصرار ایالات متحده به‌ زودی بهبود یابد. قطر و عربستان نه ‌‌تنها درباره ۱۳ موضوع مورد اشاره عربستان برای عادی‌ سازی روابط اختلاف‌ نظرهای شدیدی دارند، بلکه در این سه سال چالش‌ها و تضاد منافع دیگری هم در این روابط ایجاد شده که مهم ‌ترین نمونه آن در لیبیا در جریان است.
در جنگ داخلی لیبیا، مصر و امارات در کنار روسیه از شبه ‌نظامیان تحت فرمان خلیفه حفتر و ارتش ملی لیبیا حمایت می‌کنند ، اما قطر مانند ترکیه حامی دولت لیبیا است که از سوی سازمان ملل به رسمیت شناخته می ‌شود. این موضوع در کنار تداوم حمایت قطر از اخوان ‌المسلمین می‌ تواند از‌ جمله چالش‌ های جدید قطر با این چهار کشور به ‌ویژه مصر باشد.
سامویل رامانی، یکی از اعضای اندیشکده مجمع بین ‌المللی خلیج فارس، به آسوشیتد پرس می ‌گوید: « اقدام عربستان برای پایان ‌دادن به تنش با قطر، کمتر از دو هفته قبل از سوگند ریاست ‌جمهوری جو بایدن در واشنگتن صورت می ‌گیرد. ریاض از یک جهت می‌ خواهد با این اقدام یک پیروزی دیپلوماتیک دیگر نصیب دونالد ترامپ کند که روزهای پایانی ریاست‌ جمهوری خود را می ‌گذراند و از سوی دیگر یکی از چالش‌های احتمالی با دولت بایدن را برطرف کند. ریاض انتظار دارد با ورود بایدن به کاخ سفید، رویکرد ایالات متحده  نسبت به عربستان مانند دوره ترامپ نباشد و تداوم تنش با قطر می‌ توانست چالش‌ های بیشتری میان واشنگتن و ریاض قرار دهد. جنگ در یمن و تعامل احتمالی ایالات متحده با ایران از جمله موضوعاتی است که در ماه‌ های ابتدایی ورود بایدن به کاخ سفید می ‌تواند باعث بروز اختلاف‌هایی میان امریکا و ریاض شود. رهبران عربستان نمی‌ خواهند با اضافه ‌شدن پرونده‌ های دیگر، رابطه خود با مهم ‌ترین شریک نظامی و سیاسی ‌شان در جهان را متشنج‌ تر کنند. تحریم سه ‌ساله قطر سودی برای عربستان و متحدانش نداشت و اکنون بهترین زمان برای پایان‌ دادن به آن بود»./ش

بامداد ـ سیاسی ـ ۳/ ۲۱ـ ۰۹۰۱

استفاده ازمطالب بامداد با ذکرماخذ آزاد است.

Copyright ©bamdaad 2021

پیام شادباش دارلانشای حزب آبادی افغانستان به مناسبت فرارسیدن سال نو میلادی

کابل،۳۱ دسامبر ۲۰۲۰

دارلانشای حزب آبادی افغانستان سال نو میلادی را به هموطنان مهاجر، احزاب و سازمانهای همسو و مسیحیان جهان تبریک گفته ، آرزو دارد تا سال نو میلادی برای هموطنان و همه انسانهای کره زمین سال صلح ، خوشبختی و بهروزی باشد.

نگاه گذرا به سال ۲۰۲۰ نشان میدهد که جهان ما درسالی که در حال پایان است با ناهنجاری و مشکلات بزرگ و پیچیده درمبارزه بخاطر صلح و تامین مناسبات عادلانه بین المللی روبرو بوده است. ادامه جنگ درحوزه های بحرانی شرق میانه ، شمال افریقا ، امریکای جنوبی ، قفقاز و ...باعث نابودی ده ها هزار انسان سیاره ما شده ، وهستی های بیشمارمادی و معنوی بشریت را نابود کرده است . هنوز به مساله اشغالگری و ستم روزمره برخلق فلسطین با بی پروایی برخورد شده و با نادیده گرفتن توافقات و قوانین بین المللی و با بکارگیری اقدامات نظامی ویرانگرانه منطقه شرق میانه به میدان ستم و تجاوز تبدیل شده است . این تجاوزات و ادامه جنگ های نیابتی درافغانستان، سوریه ، عراق ، یمن ، لبنان، لیبیا و...باعث مهاجرت های جبری ، ویرانی محیط زیست انسانی و نابودی های هستی های مادی و معنوی خلق ها گردیده است .

ما در سال ۲۰۲۰ شاهد گسترش اقدامات تروریستی دولتی و سازمان یافته بوده و در افغانستان عزیز اثرات چنین اقدامات غیرانسانی را همه روزه با گوشت و پوست لمس کرده ومی کنیم.

تقویت روحیه نژاد پرستی درانواع مختلف آن ، ناسیونالیزم ، شونیزم و تخریب نهادهای مدنی و ساختارهای دولتی از یکسو، و افزایش بی مانند نابرابری های اجتماعی و اقتصادی درسطح جهان گرایش های خطرناکی بودند که اثرات دردباری بر زنده گی میلیون ها انسان سیاره ما بجا گذاشته است . در چنین شرایطی بیماری جهانگیری کوید ۱۹( کرونا ) درز موجود میان یک اقلیت کوچک که بیشترین ثروت و منابع را دراختیار دارند و اکثریت مردم جهان که با فقر، بیماری و مرگ دست و گریبان اند را عمیقترساخت. کشورهای ثروتمند حتا درمساله تهیه و ذخیره واکسین ضد کرونا سیری ناپذیری شانرا به اثبات رسانیدند.

پاندمی کرونا درحالیکه برخورد انحصارطلبانه و ماهیت چپاولگرانه جهانخواری را برجسته ساخت، ازطرف دیگر نشان داد که ادامه زنده گی متمدن و مسالمت آمیز بدون همکاری مردم وهمبستگی جهانی میسر نیست . خدمات و تلاش های صادقانه و مردمی بریگارد های امداد پزشکی «هِنری ریوو» کوبایی که بدون چشمداشت مادی و سیاسی به درمان نیازمندان دراسپانیا ، ایتالیا ، کشورهای امریکای لاتین و افریقا شتافت ، کمک های بشردوستانه جمهوری خلق چین و جمهوری فدراتیف روسیه نمونه های نیکو و آموزنده درمناسبات جهانی میباشند. پندمی کرونا هنوز مهار نشده است . مبتلاشدن بیش ازهفتاد وشش میلیون نفر درجهان ، و مرگ بیش از یک میلیون و هفتصد هزار انسان نشان میدهد که دامنه این پندمی هنوزبرچیده نشده  و از این ناحیه خطرات جدی متوجه بشریت است. بخصوص که نسل نو این ویروس درحال زایش و رشد میباشد.

درهمین دوره کرونایی جهان شاهد بحرانهای گسترده اقتصادی و اجتماعی بوده  و پندمی کرونا کاستی های نظام بهداشتی ـ اجتماعی و اقتصادی جهان را برجسته ساخت .درحالیکه میلیون ها کارگر، دهقان و انسانهای شاغل کار، کارشانرا از دست داده و به ارتش بیکاران و فقرا کشانیده شدند ، سود شرکت های غارتگر وانحصاری از برکت جنگ و فروش سلاح ، چپاول ثروت های ملی و ذخایر طبیعی کشورها ، تحمیل سیاست های تعذیراتی و زورگویی ، فرار و معافیت مالیاتی و...رشد بی مانند کرده است .

در این سال سازمان ملل متحد از ۷۵ مین سال تاسیس خود در حالی برپاکرد که بحران کرونا و اثرات کشنده آن نیاز به برقراری مناسبات عادلانه جهانی و مسوولیت پذیری کشورهای بزرگ و ثروتمند را دردستور روز قرارداده است . مبارزه و تلاش بخاطر تامین صلح ، همزیستی ، دستیابی به خدمات بهداشتی ، کمک به ارتش مهاجرین و بی جا شده گان، کمک به مردمانی که در نتیجه نابودی و ویرانی محیط زیست آسیب دیده اند ، تلاش در راه تامین برابری حقوق زنان ، کمک و یاری به کودکان ، مبارزه بابیسوادی و تقویت نظام آموزش و پرورش، پایان بخشیدن به زور گویی و یکه تازی ...و خواست هایی اند که سازمان ملل متحد و بشریت مترقی دردستور کار شان قرار دادند. یکی از خواست های سازمان ملل متحد مساله توزیع عادلانه و انسانی واکسین ضد کرونا میباشد .

آرزومندیم تا دراین زمینه کشورهای پیشرفته و ثروتمند جهان برخورد متمدن و انسانی را انتخاب نموده و زمینه دسترسی عادلانه واکسین ضد کرونا برای کشورها و مردمان فقیرجهان از جمله باشنده گان افغانستان را میسر نمایند.

دوستان گرامی ،

ما درحالی به سوی سال نو میلادی میرویم که سطح مطالبات و مبارزات زحمتکشان جهان بخاطر تامین صلح وعدالت اجتماعی و توزیع عادلانه ثروت و منابع درسال گذشته گسترش یافته است. درافغانستان جنگ زده و قربانی جنگ نیابتی و صادرشده از برون نیز درسال گذشته تلاش های گسترده بخاطر تامین صلح ، قطع جنگ ، دموکراسی وعدالت اجتماعی صورت گرفته است .

تامین صلح عادلانه و برقراری امنیت درکشور نیازمبرم و خواست اساسی مردم میباشد. همپا با این خواست مردم ، حزب آبادی افغانستان ضمن حمایت و جانبداری ازهراقدام سودمند بخاطر تامین صلح عادلانه دراعلامیه مورخ  ۲۷ سنبله ۱۳۹۹ خود پیریزی یک میکانیزم عادلانه و مردمی برای گفت وگوهای صلح میان طرفین درگیر داخلی ، و قطع مداخله و صدور تروریزم از برون کشور را پیشنهاد کرده ، خواستار پیشبرد این پروسه های زیرنظر سازمان ملل متحد و نظارت اعضای دایمی شورای امنیت سازمان گردید. حزب ما هرگونه توافق و سازش پاکستان محور و بدور از شرکت و سهمگیری نماینده گان مردم و نیروهای دادخواه و ترقی پسند کشور را مردود شمرده ، آنرا ادامه وضع خونبارموجود ، وتسلیم در برابرگروه های تاریک اندیش و متحجرمیداند.

درحالیکه چشم امید به آتش بس دایمی و برقراری صلح عادلانه درافغانستان بسته ایم ، آرزو میبریم که سال ۲۰۲۱ میلادی سال صلح و آرامش ، جانجوری و تحقق خواست های زحمتکشان جهان ، سال بهروزی و کامگاری باشد .

یکباردیگرحلول سال ۲۰۲۱ میلادی را به سازمانها ، احزاب و شخصیت های همسو و دادخواه جهان تبریک گفته ، پیروزی های بیشترشانرا درسال نو آرزو میبریم.

باتمنیات نیک،

داکتر محمد داوود راوش

رییس حزب آبادی افغانستان  

بامداد ـ سیاسی ـ ۲/ ۲۱ـ ۰۱۰۱

استفاده ازمطالب بامداد با ذکرماخذ آزاد است.

Copyright ©bamdaad 2021

روزهای ناموزون جهان عرب

رفیق خوری ، تحلیلگر جهان عرب

جهان عرب پس از اینکه در چند دهه گذشته شاهد اقتدارگرایی، رکود سیاسی و ترویج تبلیغات بود، در سال‌های اخیر در مسیر تحولات سیاسی گسترده ‌ایی قرار گرفت و به دنبال انچه به نام « بهارعربی » یاد می ‌شود، باردیگر نیروهای خارجی به منطقه بازگشتند و زمینه استقرار پایگاه‌ های نظامی قدرت ‌های جهانی در نقاط مختلف جهان عرب فراهم شد.

طبق معمول دیدگاه‌ ها در مورد « بهارعربی » متفاوت است، برخی این تحول را چیزی جز فاجعه نمی‌ بینند و برخی دیگر، پیآمدهای آنرا در دو بعد مثبت و منفی بررسی می ‌کنند؛ درحالی‌که گروه سوم، وضعیت دشوار و پیچیده کنونی جهان عرب را در چشم ‌انداز وسیعی مورد مطالعه قرار می ‌دهند که دریک محیط باز بین‌ المللی قرارگرفته و کشمکش ‌های قرن بیست ‌و‌یکم آن، یادآور سیاست قرن نوزدهم است.هرچند قیام‌ های مردمی که در بحبوحه بهارعربی آغاز شد، خیابان ‌های بسیاری از شهرهای عربی را پرکرد، اما این قیام‌ ها نتوانست خلا موجود در صحنه سیاسی جهان عرب را پرکند و خلاف توقع و آرزوها، بهار عربی، باعث هموارشدن مسیر مداخلات منطقه ‌ای و بین ‌المللی به شماری از کشورهای عربی شد و بر میزان چالش‌ها افزود. با آنکه قیام‌ های مردمی در تونس، مصر و سودان به پیروزی رسید اما نتوانست خواسته ‌ها و مطالبات مورد نظر را برآورده کند. نظام‌ های پیشین سقوط کرد ولی نظام‌ های جدید قادر به تامین عدالت اجتماعی، رشد اقتصادی، برچیدن بساط فقر، بیکاری و فساد نشد. البته هدف از راه ‌اندازی انقلاب ‌ها تنها برای تغییر نظام‌ ها نیست بلکه تلاش برای دگردیسی مثبت جوامع بشری است، درغیر این‌ صورت انقلاب تبدیل به کودتایی می ‌شود که ملت و ارتش نقش مشترکی در آن دارند. در لیبیا، سوریه و یمن قیام‌ های مردمی با شکست روبه‌ رو شد و آتش جنگ ‌های داخلی متعددی را برافروخت که حمایت مستقیم منطقه ‌ای و بین‌المللی و دخالت نظامی و مالی نیابتی را با خود دارد. افزون برآن، درگیری‌ های داخلی، فرصتی را برای جریان‌ های تکفیری تروریستی که دموکراسی را « کفر» می ‌دانند، فراهم کرد و آنها با سردادن شعارهای مذهبی درصدد تاسیس دولت‌ های فاشیستی شدند. در این میان، سوریه که وارد دهمین سال جنگ و درگیری می‌ شود، از نظر جغرافیایی میان بشار اسد، ایران، ترکیه و کُردهای مورد حمایت امریکا تقسیم شده و از نظر نظامی و سیاسی تحت تاثیر نفوذ روسیه و محاسبات مسکو در تعامل با واشنگتن، تهران، انقره، کُردها و دولت دمشق قرار گرفته است. این در حالی است که داعش تا‌ به‌ حال در « بادیه » فعالیت داشته و جنگجویان جبهه النصره وابسته به القاعده هنوز هم در استان ادلب و برخی دیگر از مناطق سوریه حضور دارند. لیبیا در ورطه جنگ داخلی فرو‌رفت و در معرض مداخلات منطقه‌ ای و بین ‌المللی قرار گرفت و ترکیه با استفاده از این فرصت، به لیبیا لشکرکشی کرد و وارد عرصه تنش‌ های نفت و گاز شرق دریای مدیترانه شد. اما یمن در عمق جنگ داخلی بی ‌پایانی فروافتاد و قلمرو آن میان شبه ‌نظامیان حوثی و دولت یمن تقسیم شد. حتا در نقاط دور از جنگ ‌های داخلی، جهان عرب با شرایط دشواری روبه ‌روست. مصر درگیر نگرانی‌های داخلی و مبارزه با اخوان ‌المسلمین است. عراق نیز واگذار شد و مصطفی‌الکاظمی، نخست ‌وزیر آن کشور در تلاش برای بازگرداندن عراق به آغوش جهان عرب و به ‌دست آوردن جایگاه فراخورعراق در سطح منطقه است و هشدار می‌ دهد اگر اصلاحات لازم ایجاد نشود، دولت عراق به دلیل « فساد و سواستفاده از پول و قدرت » سقوط خواهد کرد. در این میان کشورهای عربی حوزه خلیج فارس در مسیرعادی‌ سازی روابط با اسراییل گام بر می ‌دارند. اما الجزایر، پس از استقلال، نقش خود را از دست داد و ارتش آن کشور مانع انقلاب مسالمت آمیز مردمی برای تغییر رژیم شد و البته هیچ‌ یک از تحولات یادشده را نمی ‌توان بی‌ارتباط به قدرت‌های منطقه‌ ای و بین ‌المللی که چشم طمع به این پهنه دوخته ‌اند، دانست.

در دهه ۸۰ قرن گذشته، لبنانی‌ ها پیشنهاد تاسیس دو پایگاه نظامی را به امریکا دادند اما كاسپار واینبرگر، وزیر دفاع وقت امریکا به جانب لبنانی گفت: « ما نیازی به ایجاد پایگاه نظامی نداریم». درحالی‌ که امریکا پس از بهارعربی و حتا پیش از آغاز آن، درصدد ایجاد پایگاه‌های نظامی در شماری از کشورهای عربی، ترکیه، جیبوتی و جزیره کرت در یونان برآمد. فرانسه در شماری از کشورهای عربی و‌ افریقایی پایگاه‌ های نظامی دارد. بریتانیا پایگاه‌ های قدیمی در قبرس و پایگاه‌های جدیدی در کشورهای عربی دارد. روسیه پایگاه‌هایی در سوریه و سودان دارد و سازمان القاعده درصدد گسترش نفوذ در مصر و لیبیا است. چین در جیبوتی پایگاه نظامی دارد. ترکیه پایگاه‌هایی در سوریه، عراق، لیبیا و قطر دارد و در‌حال مذاکره با سودان بر سر ایجاد پایگاهی در یکی از جزایر سودان است. با ‌این‌ حال، طبق گفته مالکوم هوبرکر، مورخ امریکایی، قدرت‌ های مداخله ‌گر خارجی در کشورهای عربی در وضعیتی قرار گرفته‌ اند که نه توان پیروزی دارند و نه قادر به عقب‌ نشینی هستند.

رژیم‌ های حاکم، سیاست سرکوبی جامعه را ادامه می ‌دهند؛ درحالی‌که انقلاب‌ها، جوامع بشری را دچار آشفتگی و تفرقه می ‌کنند. البته برخی از این اقدامات، تحت حمایت قدرت‌ های خارجی و برخی دیگر در نتیجه اشتباهات طرف‌های داخلی انجام می ‌شود، درحالی‌ که نابسامانی‌های دیگر جهان عرب، ناشی از خشک ‌اندیشی، فرقه‌گرایی و رؤیاهای احیای « خلافت » توسط سازمان‌های تروریستی است./ ایندیپندنت

بامداد ـ سیاسی ـ ۳/ ۲۱ـ ۰۲۰۱

استفاده ازمطالب بامداد با ذکرماخذ آزاد است.

Copyright ©bamdaad 2021

تل پاتی سوله څنګه راتلی شی

میرسلام ساپی

د تاریخ په اوږدوکی د نړی د هیوادونو ترمنځ جګړی او شخړی پیدا شوی دی او په پای کی په تل پاتی سوله پای ته رسیدلی دی .د نړی په یو تعداد هیوادونو د س

کندر مقدونی ، د چنګیزیانو او نورو استعماری هیوادونو یرغلونه ، د لمړی او دوهم نړیوال جنګونه او جګړی بشریت ته ناورینونه رامنځ ته کړی او یو د بل په وړاندی جګړی کړی دی او بیا هم د نړیوالو اصولو او میکانیزم پر بڼسټ تل پاتی سولی ته رسیدلی آزادی تر لاسه کړی د آزاد او آباد هیوادونو په توګه یی ژوند پیل کړی. د اروپا هیوادونه چی یو وخت یو د بل په مقابل کی ولاړ و د استعماری هیوادونو تر یرغل لاندی راغلی و اوس په ویاړ سره د  خپل آزاد هیواد او سوکاله ژوند هویت لرونکی دی د سولی په راتلو سره اقتصادی ، سیاسی ، اجتماعی او فرهنګی چاری یی غوړیدلی دی او د پرمختللو هیوادونو په قطار او په تل پاتی سوله کی ژوند کوی.

 افغانستان د ۱۹ او ۲۰ پیړیو په اوږدو کی د انگریزانو، روسانو او امریکا د یرغل قربانی شوی دی . د څلورو لسیزو په تیریدو سره د جنګ جګړو په ډګر بدل شوی مادی او معنوی هستی په بشپړه توګه لمنځه تللی، کورونه او آبادی مو ویجاړ ډیری افغانان بی کوره او هجرت ته اړ شوی دی په نورو هیوادو کی د مهاجرت شپی تیروی. ځوانان ، سپین ږیری کوچنیان ، میرمنی د تپل شوی جګړی قربانیان دی دا ټولی هغه دسیسی دی چی د بیرون نه په دی هیواد تحمیل او تپل شوی دی چی د کاذب اسلام تر نامه لاندی په دی څلورو لسیزو کی د اسلام سره څرک نه په سترګو کیږی د دی مقدس دین تر نامه لاندی قربانی او وژل کیږی خو د سولی رڼا پته نه لږیږی لا د تورو لاسونو اوږدیده دوام لری د سپتامبر د ۱۱ پیښی وروسته کله چی امریکا پر افغانستان یرغل وکړ د افغانستان خلکو سره د اشغال چی دا هیواد د امریکا لخوا تر تسلط او اشغال لاندی راغی بیا هم د افغانستان خلکو او د دیموکراتیکو سیاسی ځواکونو د امریکا د ټولو جنایتونو چی د نړی په یو تعداد هیوادونو کی ترسره کړی دی د طالبانو د مزدور رژیم په نسبت د هیواد په ګټه بلل خو د وخت په تیریدو سره امریکا او ناتو د سولی په راتلو نه ، بلکی په هیواد کی قومونه او ملیتونه يو د بل پرضد ودرول. د پاکستان او ایران استخباراتی کړیو لاس وهنه د دی هیواد په وړاندی لا پسی زیاته او پراخه شوه او داسی نوری بربنډی ستونزی راوزیږولی  د امریکا مرستی چی هغه هم پخپله د امریکا او د کورنی مافیا لخوا فساد او په جیبونو کی واچول شوی سوله رانغله جګړی لا پسی زیاتی او نور بعدونه یی رامنځته کړل . د یوکال په تیریدو سره د امریکا د ځانګړی استازی زلمی خلیل زاد او طالبانو ترمنځ د سولی خبری روانی وی چی په پای کی د زلمی خلیل زاد او طالبانو تر منځ د سولی توافق نامه لاسلیک چی د ۵۰۰۰ طالب بندیانو او ۱۰۰۰ تنه دولتی بندیانو د خوشی کیدو اساسی موضوع وه .د ۶۰۰ طالب بندیانو چی قضایی جرمونه یی زیاد و ولسمشر د داسی بندیانو د نه خلاصیدو صلاحیت په ګوته کولو د لويی مشورتی جرګی رابلل یی اړین وبلل لويه مشورتی جرګه جوړه او د ۶۰۰ طالب بندیانو د تل پاتی سولی د راوستو او ښه نیت پخاطر پریکړه وکړه خو د یو تعداد بهرنی هیوادونو لکه فرانسه او استرالیا د ۶ تنو بندیانو په خلاصیدو مخالفت څرګند کړ. دولت هم د ۳۳۰ طالب او د دولت د ۲۲ تنو بندیانو چی افسرا ن او پیلوټان دی رامنځ ته کړه د سولی خبری د یو جدی بنبست سره مخامخ شوی اوس پاکستان یوی بلی لوبی ته رادنګلی هغه دا چی د حقانی ډلی ملاعبدالغنی برادر او د ۱۳۰ طالبانو پاکستان ته په تګ راتګ بندیز او د هغی د شتمنیو ګنګل کول خبری کوی دا ټول هغه څه دی چی پاکستان په افغانستان کی د تل پاتی سولی مخالف او بربنډ لاسوهنه ده د دی ټولو ستونزو په درلودلو سره افغانانو ته پکار دی چی .

ـ دولت باید ټول خپل منځی اختلافات چی د چوکیو په سر ناندری وهل دی شاته پریږدی د افغانستان د خلکو ستونځو په نظرکی نیولو ته د یو واحد دولت په توګه عمل وکړی .

ـ قومی تعصبات چی د افغانستان دښمنانو رازیږولی د سولی په خیرنده خلک او دولت باید د دی ناوړه پدیدی به وړاندی جدی مبارزه وکړی.

ـ د طالبانو سره دی د مشورتی جرګی پریکړی چی د تل پاتی سولی په اړه یی کړی دی ژر تر ژره عملی او د وینی تویدو مخه ونیول شی همدا رنګه طالبان دی د افغانانو غوښتنو ته درناوی وکړی جګړی ته دی د پای ټکی کیږدی افغان وژنه دی بنده کړی د بهرنیو په لمسون دی خپل ورونه نه وژنی د انتهار او انفجارونو دی لاس واخلی نور دی دا مظلوم ولس د پلرونو، میندو، ځامنو او د خویندو د غم په ټغر راټول نکړی

ـ دولت دی د افغانستان د خلکو ستونځو ته چی د فقر او ولږی سره لاس او ګریوان دی چی دی کار هم د سولی په وړاندی جدی خنډ دی ډیر کسان د اقتصادی ستونځو سره د طالبانو لیکو ته پناه وړی او د خپلو ورونو پر ضد جګړه کوی.

ـ د فغانستان ولسونه د سولی په راوستو کی باید د دولت سره اړیکی ټینګی وساتی په دی لاره کی مثبت ګامونه واخلی

ـ په دولت کی د فساد کچه تر حده زیاته مقام او پوستونه په ښکاره توګه خرڅیږی کار اهل کار ته نه سپارل کیږی ټاکنی په شخصی او قومی اړیکو ترسره کیږی د لوړو تحصیلاتو درلودونکی ځوانان بیکاره او پخپل هیواد کی په نا معلوم برخلیک اخته دی او د ستونځو سره لاس او پښی وهی

ـ تر ټولو مهم او د پاملرنی وړ خبره د سیاسی ګوندونو سره د دولت د اړیکو هیڅ څرک نه احساسیږی په تنظیمی ډلو اکتفا کړی چی د بدبختیو اصلی عاملین همدا تنظیمونه دی سیاسی ملی دیموکراتیک ګوندونه او سازمانونه چی د افغانستان د خلکو او پرګنو واقعی وارثین او خدمتګار دی پاملرنه او توجه نکیږی دولت خپلی ټولی پریکړی د تنظیمی ډ لو تر فشار لاندی سرته رسوی همدا سبب دی چی د خلکو او دولت تر منځ واټن رامنځ ته شوی او د ستونزو سره مخ دی   او خلک ترینه راضی نه دی که دولت د ملی دیموکرات ګوندونو سره خپلی مشوری او نظرونه شریک کړی په صراحت سره به د ستونزو په راپیدا کیدو کی مخنیوی وشی او که دولت په خپل بی زینه اسپ سور وی نو لاره به یی ترکستان وی د افغانانو د امیدونو سترګی به ړندی او لامل به یی د اشرف غنی بیکاره او په فساد اخته پالیسی وی

ـ ملی دفاعی او امنیتی ځواکونه چی د دی هیواد واقعی ساتونکی او بچیان دی لیکی یی پیاوړی او په مدرنو وسلو ،مهماتو لکه هوایی ، توبچی، راکټی او زره هی ځواکونو  سمبال شی تر څو وکولای شی د دښمن سره ښی لاسته راوړنی ولری او د افغانستان په هر ګوډ کی د تلپاتی سولی د راوستو او ساتلو اساسی مدافعین او ساتونکی شی

ـ په افغانستان کی د تل پاتی سولی د نه راتګ یواځنی لامل د امریکا او ناتو اشغال دی افغانان تیرو ته په کتو باتور ، با وقاره، مغرور او آزادی خوښوونکی ملت دی د هیچا تر استعمار او اشغال لاندی ژوند نه تیروی امریکا او ناتو د افغانانو مادی او معنوی هستی د خاورو سره خاوری کړی ده د افغانانو غرور تر پښو لاندی شوی قومونه یی یو د بل په مقابل کی درولی او خپلمنځی تعصبات یی راځیږولی. تجربو ښودلی چی یرغلګر هیڅ وخت د سولی راوستو امید نلری دا ځکه چی د دوی په ګټه جنګ دی.

ـ په پای کی د افغانستان جمهور ته وړاندیز او مصلحت دا دی چی تل پاتی سوله اوږده او له کړکیچونو ډکه لار ده خلک دی د انعطاف د عیاریدو په نشتوالی او فقدان متهم کوی لازم دی د تاریخ له کږلیچونو ډکه لار په نظر کی ونیسی. هغه څه چی عملی کولای نشی ملت ته دروغجنی او کاذبی وعدی ورنکړی او پخپلو خبرو کی صادق اوسی.

بنا د پورته ټولو مطالبو دعملی کولو لپاره که دولت ځان تل پاتی سولی ته ژمن بولی په خلکو کی د باور او اعتماد روحیه رامنځ ته کړی د تنظیمونو تر جغ دی ځان خلاص کړی ، په دولت کی واقعی انسانان په هیواد مین او هیواد ته ژمن او متحد کسان ځای ورکړی شی په سیاسی دیموکراتو ګوندونو او سازمانانو دی اتکا وشی د طالبانو سره د پریکړو په توافقاتو دی عمل وشی.

بین الافغانی خبرو ته دی لاره هواره شی اوربند چی د افغانانو جدی هیلی دی ژر تر ژره رامنځ ته شی د فساد، اختلاص، جنایی جرمونو، مخدره موادو او قاچاقو مخه دی ټینګه ونیول شی عاملین دی قضایی او عدلی ارګانونو ته معرفی او په سزا ورسول شی هلته به افغانان د تل پاتی سولی خاوندان شی. 

بامداد ـ سیاسی ـ ۱/ ۲۱ـ ۰۱۰۱

استفاده ازمطالب بامداد با ذکرماخذ آزاد است.

Copyright ©bamdaad 2021