دیدگاه های فعالان سیاسی و کارگری ایالات متحده امریکا :
ما به یک نامزد چپِ کارگری برای ریاست جمهوری نیاز داریم
اشیک صدیق و مگان رومر *
رهبران مشترک سوسیالیستهای دموکرات امریکا بر این باورند که شکست دادن دونالد ترامپ کافی نیست. یک کارزار متحدِ چپ - کارگری در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۸ترسایی میلیون ها نفر شهروند امریکا را می تواند بسیج کند، و یک برنامه طبقه کارگر را در سطح ملی مطرح سازد. بازگشت دونالد ترامپ به قدرت، هرج و مرج و خسارتهایی واقعی را برای زندگی میلیون ها نفر بههمراه اورده است. جای تعجب نیست که شماری عمده از مخالفان دولت او حالتی تدافعی داشته و تلاش کردهاند از بدترین اتهام زنیها از سوی او جلوگیری کرده و تا جایی که ممکن است در برابر او مقاومت کنند. با اینهمه، این تنها راهبرد (استراتیژی) انان نمیتواند باشد.
اگر چپ درصدد است ترامپیزم را نه تنها مهار، بلکه شکست دهد، باید به گونهای تهاجمی عمل کند. این امر به معنای اغاز کردنِ بی درنگ به ساختنِ مسیری به سوی انتخابات سال ۲۰۲۸ است با یک نامزد و یک برنامه که به روشنی با مردم زحمتکش سخن بگوید. انتخاب زهران ممدانی، بمقام شاروال نیویورک و دیگر نامزدهای چپ در سراسر کشور نشان داده است وقتی چشم اندازی مثبت ارایه می کنیم و هزاران تن را به منظور اقدامی جمعی به حرکت درمیاوریم، چپ می تواند پیروز شود. پیروزی زهران، پیش بینی درباره رویدادهای سیاسی را دگرگون کرده، به رشد سوسیالیستهای دموکرات امریکا به بیش از یکصد هزار عضو کمک کرده، و نامزدهایی جدید با پیوندهایی قوی با جنبشهای اجتماعی را در سراسر کشور به ورود کردن به رقابت های انتخاباتی الهام بخشیده است. درعین حال، میزان محبوبیت رهبری حزب دموکرات ، به پایین ترین سطح تاریخی خود سقوط کرده و بسیاری از رای دهندگان مشتاق یک جایگزین سیاسی ای واقعی هستند. نیروهای چپ، یک فرصت (و همچنین یک مسوولیت) تاریخی دارند تا از این فرصت استفاده کنند. به همین دلیل است که ما، رهبران مشترک ملی سوسیالیستهای «دموکرات » امریکا، ایتلاف مردمیای جدید از جنبشهای اجتماعی، کارگری، و چپ برای جذب و معرفی یک نامزد برای انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده امریکا را خواستار هستیم. کارزارهای برنی سندرز ، در سال های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ سیاست امریکا را دگرگون کرد، دگرگونیایکه به رشد گسترده جنبشهای چپ گرا و بالا بردن اگاهی طبقاتی انجامید. مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری جزو نیرومند ترین ابزارها به منظور سازمان دهی و بسیج میلیون ها تن است. با توجه به خیزش مجدد نیروهای چپ که با انباشتن سال ها تجربه تقویت شده و فزونی تعداد مقام های منتخب در هر سطحی از دولت، مبارزات انتخاباتی ۲۰۲۸ می تواند علاوه بر تصاحب یکی از قدرتمند ترین منصبها در جهان، قدرتی بی سابقه برای چپ های سیاسی و طبقه کارگر به وجود اوَرَد.
هر اقدامی، نیرو بخش است
این لحظه نیازمند اقدام است. دولت ترامپ حرکتی نگران کننده بسوی اقتدارگرایی و تمایل به استفاده اشکار از خشونت برای دست یافتن به هدفهای سیاسی را نشان داده است. در عرصه بینالمللی، این دولت همچنان به تامین مالی نسل کُشی در فلسطین ادامه داده، نیکلاس مادورو، رییس جمهور ونزویلا، را بطورغیرقانونی ربوده، و جنگی با ایران را که بنظر طولانی میاید اغاز کرده است. همچنین از طریق جنگ اقتصادی، تهدیدهایی صریح و قاطع به الحاق سرزمین ها به امریکا، و سیاست خارجیای تهاجمی و ملی گرایانه را دنبال کرده است.
در داخل کشور نیز ترامپ «اداره مهاجرت و گمرک ـ ICE » را برای اشغال شهرها و ایجاد رعب و وحشت در محلهها بکار گرفته که به کشته شدن معترضانی چون الکس پرتی و رنه نیکول گود ، انجامیده است. ترامپ در عرصه قانونگذاری نیز طرح هایی مانند « لایحه بزرگ زیبای ترامپ »، با کاهش مستمریهای عمومی و انتقال ثروت به میلیاردرهایی مانند ایلان ماسک ( میلیاردرهایی که ثروت و قدرت شان همچنان در حال افزایش است ) به میلیون ها تن از کارگران اسیب رسانده است.
با وجود این تهاجمات میلیون ها نفر در سراسر کشور در برابر ترامپ ایستادهاند. در هر پنجاه ایالت در اعتراضهایی زیر عنوان: « نه به پادشاهی »، سلسله اعتراضهایی که توسط ایتلافی گسترده شامل اتحادیه های کارگری، رهبران مذهبی، گروههای نظامیان بازنشسته، فعالان محیط زیست، و دیگران، سازمان دهی شده بود بیش از هفت میلیون نفر شرکت کردند. هنگامی که «اداره مهاجرت و گمرک ـ ICE » به شهر مینه سوتا حمله و ان را اشغال کرد هزاران نفر جان خود را به خطر انداختند تا روند اقدام به اخراج مهاجرها از سوی این اداره را مختل کنند و خروج عوامل این اداره از شهر شان را خواستار شدند. پس از این مقابله و اعتراض بی وقفه شهروندان مینه سوتا، فرمانده « اداره مهاجرت »، گرگ بووینو، از سمت خود برکنار شد و ترامپ اعلام کرد که بیشتر ماموران « اداره مهاجرت » مستقر در مینیاپولیس خارج خواهند شد، اخراجی که بدون تردید نتیجه تداوم بسیج مردمی بوده است.
جنبش «نه به پادشاهی» و اعتراضها علیه اداره مهاجرت و گمرک تجدیدِ حیات، انرژی، و شوروشوقِ سیاسی در جناح چپ را نشان داد. ولی افق سیاسی ما از مخالفت با ترامپ به منزله تک چهرهای فردی باید بازتر باشد. ما با برپایی جنبش هایی تودهای که در نبرد برای دموکراسی می توانند پیروز شوند و جامعه ای صلحامیز، عادلانه، و برابر بسازند، باید سیاست های کشورمان را به منظور شکست دادن جنبش « عظمت را به امریکا بازگردانیمِ » ترامپ را برای همیشه تغییر دهیم. این امر مستلزم ارایه چشم انداز سیاسیای جایگزین به میلیون ها تن امریکایی از طریق کارزاری انتخاباتی در انتخابات اینده ریاست جمهوری است.
تردیدی نیست که تشکیلات حزب دموکرات ، در سال ۲۰۲۸ ترسایی از کاندیدای خود حمایت خواهد کرد. ما همین حالا هم می توانیم این امر را در تورهای سخنرانی ملی گاوین نیوسام ، ببینیم، در این سفرهای سخنرانیای که این کاندیدای انتخابات اینده ریاست جمهوری از هم اکنون نشان داده است تا چه اندازه از جنبش های طبقه کارگر که در حال مقاومت واقعی علیه دولت ترامپ هستند فاصله دارد. رهبری حزب دموکرات ، نتنها در مقاومت جدی در برابر دولت ترامپ شکست خورده، بلکه نشان داده است اساسا مایل نیست برنامه سیاسیای ارایه دهد که پاسخ گوی نیازهای طبقه کارگر باشد. این برنامه سیاسی رهبری حزب دموکرات ، شامل خودداری کردن از قطعِ بودجه و انحلالِ «اداره مهاجرت و گمرک ـ ICE » ، ادامه تامینِ مالیِ نسل کُشی در غزه، خودداری کردن از اعمال مالیات های جدی بر طبقه میلیاردر، و کاستن از سطح انتظارات از انچه دولت می تواند ارایه دهد. این رویکرد شکست خورده است. پایگاه مردمیِ دموکراتها به طورفزایندهای با تشکیلات رهبری حزب دموکرات در تضاد است. محبوبیت حزب دموکرات به پایین ترین حد خود رسیده و این وضعیت فرصت هایی تازه را برای سازمانهای سیاسی مستقل به وجود اورده است. برهه سیاسی کنونی ایجاب می کند ما جنبش اپوزیسیونیای سیاسی جدیدِ ریشه دار در طبقه کارگر علیه « ترامپیزم » و تشکیلات حزب دموکرات، ایجاد کنیم.
بهره گیری از حضور ممدانی
نامزدهای مورد حمایت « سوسیالیستهای دموکرات امریکا ـ DSA» در سراسر کشور پیش از این در رهبری مخالفت با ترامپ نقش داشته اند. ممدانی با تمرکز ویژه بر مساله مخارج زندگی ( از جمله بس های سریع و رایگان، تثبیت اجارهبها، و مراقبت عمومی از کودکان ) به مقام شهردار بزرگ ترین شهر کشور انتخاب شد. برنامه اقتصادی او حمایت رای دهندگان پیشین ترامپ، به ویژه در جامعه های مهاجر را به خود جلب کرد. او به جای تعطیل کردن تشکیلات انتخاباتی خود پس از روز انتخابات، مجموعهای از سازمان های محلی و اتحادیه های کارگری را گرد هم اورد تا «ایتلاف اکثریت مردمی » را تشکیل دهد تا برای مالیات گرفتن از ثروتمندان برای تامین مالی دستور کار مقرون به صرفه بودن شهردار جدید مبارزه کنند.
سوسیالیستهای دموکرات امریکا (DSA) ثابت کرد ما می توانیم در انتخابات سراسری کشور پیروز شویم. اعضای ما در حال رقابت و پیروزی در مبارزات انتخاباتی در ایالت هایی مانند جورجیا، کنتاکی، تینسی، یوتا، تگزاس، و اریزونا هستند. با صد هزار عضو، جنبش سوسیالیستی ما از هر زمانی دیگر در سال های دهه های اخیر قوی تر شده است. ما درعین حال احیای مبارزه جویی تودهای در جنبش کارگری را شاهد بودهایم. اعضای اتحادیه ها (از پرستاران تا کارکنان «استارباکس » و کارگران « گدامهای امازون») نه تنها برای شرایط کاری بهتر، بلکه برای منافع اجتماعی گسترده تر، از جمله افزایش میزان مالیات بر ثروتمندان و تامین حمایت در برابر «اداره مهاجرت و گمرک ـ ICE » ، اعتصاب کردهاند.
شون فین، رییس اتحادیه کارگران موترسازی «یونایتد »، تنظیم تاریخ انقضای قرارداد ها برای اول ماه می ۲۰۲۸ را خواستار شده است تا این انقضای تاریخ قراردادها احتمال اقدام کارگریای گسترده در جریان کارزار انتخاباتی ۲۰۲۸ ترسایی را افزایش دهد. این موج اعتصابی، فرصتی مهم برای پیوند دادن جنبش کارگری با چپِ سیاسی، پیوند دادنِ مبارزات محلِ کار با مبارزه گسترده تر برای دموکراسی و پایه گذاریِ حزب چپِ کارگریای جدید خواهد بود. کارزارهای سندرز در سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۲۰ با ارایه برنامه های بیمه درمانی همگانی، دانشگاه رایگان، و حداقل دستمزد فدرال بالاتر، به چپ ها جانی تازه بخشید. تلاش او نه تنها ایدههای سوسیالیستی را رواج داد، بلکه راه را برای افرادی مانند نمایندگان کنگره ازجمله الکساندریا اوکازیو-کورتز، “رشیده طلیب، و ممدانی، هموار کرد. انتخابات ۲۰۲۸ ترسایی فرصتی برای گسترش این استراتیژی در مقیاسی بزرگ تر است: گسترش چشم اندازی برای جامعهای دموکراتیک نوین، رشد سازمان های سیاسی مبتنی بر عضویت، تقویت مبارزه طبقه کارگر، و تعمیق طیف منتخبان ما که از طریق رای گیری مستقیم انتخاب شدهاند.
کار اکنون آغاز می شود
ولی هیچ سازمانی نمی تواند این کار را به تنهایی انجام دهد. اگر نیروهای اجتماعی علیه جنبش « نه به پادشاهی »، جنبش روز کارگر، تورِ « مقابله با الیگارشی» ، و اعتصاب عمومی مینه سوتا علیه «اداره مهاجرت و گمرک ـ ICE » میتوانستند گردهم ایند و جایگزین انتخاباتیی واحد ارایه دهند، می توانستیم چشم انداز سیاسی را متحول کنیم. ما به ایتلاف چپ - کارگریای گسترده متشکل از اتحادیه های کارگری و سایر سازمان های تودهای نیاز داریم، ایتلافی که بتواند برنامه کاریای تدوین کند، کاندیدا هایی را برای پست های فدرال، ایالتی، و محلی در سراسر کشور جذب کند و نامزد سوسیالیستی مناسب برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۸ ترسایی معرفی کند. کار شناساییِ ان نامزد (در حالت ایدهال یک مقام منتخب ملی یا رهبر کارگری شناخته شده) باید اکنون اغاز شود. سوسیالیست های دموکرات امریکا (DSA) از هم اکنون برای انتخابات ۲۰۲۸ آماده سازی را اغاز کردهاند. در کنوانسیون ملی سال گذشته ما قطعنامهای را تصویب کردیم که قصد مان برای معرفی یک نامزد ریاست جمهوری در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات را تایید میکرد. اکنون نیز یک کمیته از رهبران ملی انتخاب کردهایم که وظیفه دارند زمینه سازی این پروژه را انجام دهند، با سازمان های متحد تماس برقرار کنند، و نامزدهای احتمالی ای را پیشکش نمایند. ما در برابرمان فرصتی بزرگ داریم. اینکه آیا از ان استفاده کنیم یا نه، به خود ما بستگی دارد./ نشریه ژاکوبین
* اشیک صدیق ( عاشق صدیق) ، رییس مشترک ملی « سوسیالیستهای دموکرات امریکا » است و در این سازمان برای حمایت از برنی سندرز، در انتخابات ریاست جمهوری و همچنین برای کارزارهایی محلی جهت انتخاب سوسیالیست ها به پست های مختلف در سراسر کشور سازماندهی کرده است.
مگان رومر، رییس مشترک ملی « سوسیالیستهای دموکرات امریکا » است و پیش تر، رییس مشترک شاخه جنوبغربی لوییزیانا و همچنین گروه کاری ملی کمکهای متقابل این سازمان بوده است.
بامـداد ـ سیاسی ـ ۱/ ۲۶ـ ۰۳۰۶
Copyright ©bamdaad 2026