پیام شادباش تشکیلات دموکراتیک زنان ایران

به مناسبتِ هشتم مارچ، روز جهانی زن، امسال در فاجعه تهاجم امپریالیزم و همدست کودک ‌کُش آن و بمباران مردم ایران، گرامی باد ۸مارچ!

 

۸ مارچ روز جهانی زنان، روز گرامی ‌داشتِ پیکارِ طولانی‌ و پرفرازونشیب زنان در راه دستیابی به برابری حقوقی و رهایی از خشونت و تبعیض جنسیتی امسال در وضعیتی فاجعه‌ بار در کشور ما فرا می‌ رسد. در این اوضاع  و احوال، مردم میهن ‌ما با همه وجود خود نگران رویدادهای این روزها دقیقه ‌ها و لحظه‌ هایی جانفرسا را سپری می‌ کنند. و چشم و گوش جهانیان نیز با همدلی با مردم ما و نفرت از متجاوزان، به خبرها و تصویرهای رویدادهای این روزها یعنی به جنگ خانمان‌ سوز در خاورمیانه و تجاوز ددمنشانه و تروریستی دولت فاشیستی امریکا و رژیم نژاد پرست اسراییل به خاک و مقام‌ های مسوول میهن ما که رسانه‌ ها را انباشته دوخته شده است. آن هم در شرایطی که سرزمین خونین و غم‌ زده و سوگوار ما هنوز در تکانه کشتار هزاران انسان بی گناه در اعتراض‌های مردمی جدی‌ ۱۴۰۴ به ‌دست رژیم استبدادی و سرکوبگر ولایت فقیهی و قتل و ویرانی تهاجم دوازده‌ روزه چند ماه پیش از این در سوگی عظیم بود که هدف حمله‌های مشترک موشکی و نظامی دو نیروی فاشیست و تجاوزگر قرار گرفت، جنگی خانمان‌ سوز که مردم و همه نیروهای مترقی با نگرانی و هشدار احتمال و قوع اش را حدس می ‌زدند در میهن ما به‌ وقوع پیوست. در بمباران‌های وحشیانه این روزها با هدف نابودی زیرساختارهای کلیدی ایران تنها در اولین روز آن در مدرسه دخترانه ‌ای در میناب بیش از ۱۶۰ دانش‌آموز بی‌ گناه و ۱۴ نفر از معلمان این مدرسه به ‌نحوی دلخراش کشته شدند.

هنوز ردِ خون پاک جوانان و قتل‌عام وحشیانهٔ مردم معترض از کف خیابان‌ها و کوچه‌ها و گذرگاه‌ های شهرهای کوچک و بزرگ ایران پاک نشده و خانواده‌ های عزادار با وجود همه تهدیدها در کنار کنش‌های سیاسی و دُور زدن آیین‌ های سنتی عزاداری و جایگزین ساختن‌ شان با رقص سوگ همراه با قشرهای گوناگون مردم شجاع و آزاده ایران در یادمان چهلم عزیزان ‌شان بودند که بمب‌های ترامپ و موشک‌ های نتانیاهوی کودک ‌کُش بر سرشان باریدن گرفته است. فریاد « نه » به دیکتاتوری و « نه » به جنگ در دانشگاه‌ها و مدارس عالی گسترده‌ تر و رساتر از همیشه به‌ گوش می ‌رسید که به‌ فرمان شخص اول دولت امپریالیستی غارتگر امریکا و « نتانیاهو» همدستِ جنایتکارش حمله‌ها به مردم و خاک ایران آغاز شد تا با گسترش جنگی ویرانگر و تخریب زیر‌ساخت‌ ها و منابع انسانی به‌ منظورِ به ‌یغما بردن گنجینه غنی ثروت ‌های زیرزمینی کشور بار دیگر مبارزات مردم و هدف‌ها و آرمان‌ های انسانی جنبش مردم رنج‌ کشیده میهن ‌مان را به ‌شکست یا به انحراف بکشانند.

به گواهی تاریخ، مردم مبارز میهن ما نبردی طولانی و پرفرازونشیب را در مبارزه با رژیم‌ های استبدادی سلطنتی یا ولایی و علیه دخالت‌ های امپریالیستی در مسیر تحقق یافتن حقوق و آزادی ‌های دموکراتیک و عدالت اجتماعی را در کارنامه پرافتخار مبارزاتی‌ شان به ‌ثبت رسانیده‌ اند. زنان پیشرو و مترقی ایران به ‌ویژه در زمره تلاش گران پیگیر این نبرد بوده‌اند. تلاش گرانی که همواره حقوق انسانی آنان نادیده گرفته شد اما از پا ننشستند. از شرکت وسیع و میلیونی زنان ایران در انقلاب دلو ۵۷ برای استقلال، آزادی، و سرنگونی دیکتاتوری پهلوی گرفته، حکومتی که به‌ کمک کودتای امریکایی به سلطنت بازگردانده شد، تا شرکت گسترده در جنبش‌ های مردمی اخیر. بر این اساس، یک سده مبارزه پرشور و قهرمانانه زنان ایران برای دست‌ یافتن به برابری حقوقی و رهایی از ستم جنسی و طبقاتی و در مقطع‌های زمانی‌ تاریخی مهم برای هواداری از صلح و علیه جنگ و تجاوز بیگانگان در تاریخ مبارزات مردم میهن ما با خطوطی زرین حک شده است.

از نخستین تلاش‌ها برای بزرگداشت روز جهانی زن در روز ۱۷ حوت ۱۳۰۱ یعنی ۱۰۳ سال پیش که در مراسمی به‌ ابتکار زنان پیشرو میهن ‌مان در شهر رشت برگزار شد تا امروز زنان میهن ما نه تنها در چالش‌های حقوقی و برابری ‌طلبانه علیه رژیم‌ های استبدادی، بلکه در مبارزات آزادی‌ خواهانه و ضد استبدادی و علیه توطیه‌ های امپریالیستی نقشی فعال داشته ‌اند. از جمله در برهه‌ های زمانی‌ای تعیین ‌کننده‌ همچون انقلاب مشروطیت، جنبش ملی شدن صنعت نفت کشور (کوتاه کردن دست امپریالیزم از غارت منابع نفت ایران) مبارزه بر ضد رژیم دیکتاتوری شاه، انقلاب دلو ۱۳۵۷ و سرنگون کردن رژیم سلطنتی دست نشانده امپریالیزم، مبارزه برای حفظ صلح و پایان دادن به جنگ هشت ساله ایران و عراق، و به‌ ویژه در خلال سال‌ های دهه‌های اخیر در مبارزه بر ضد سیاست‌ های استبدادی و زن‌ ستیزانه رژیم « ولایت فقیه » همواره پیشرو بوده و مُهر و نشان خود را بر جنبش‌ های اجتماعی میهن ما به‌ جا گذاشته ‌اند. جنبش « زن، زندگی، آزادی » از نمونه های درخشان چنین مبارزه ای است که ما در سال های اخیر شاهد آن بوده ایم.

زنان میهن مابیش از یک سده است که با وجود همه سرکوب شدن‌ها و محدودیت‌های به‌ وجود آمده از طرف رژیم‌ های استبدادی روز تاریخی ۸ مارچ را چه در زندان‌ها و چه در زندانی به‌ وسعت ایران گرامی داشته‌ اند و بر مبارزه برای رسیدن به آزادی و رفع هر نوع تبعیض و نابرابری پای فشرده‌اند و همچنان پیگیر پای می ‌فشارند.

۸مارچ و شعار سازمان ملل به ‌مناسبت « روز جهانی زنان »

شعار امسال « نهاد زنان سازمان ملل متحد » برای ۸ مارچ (سال ۲۰۲۶) « حقوق، عدالت، و اقدام برای همه زنان و دختران »  تعیین شده است که بر اساس آن بر اقدام موثر دولت‌ ها برای از بین بردن مانع‌ های ساختاری در جهت دست یافتن به عدالت و برابری تأکید دارد.

در میهن ما به‌ طورکلی سیاست ‌های راهبردی رژیمِ زن‌ ستیز و واپسگرای اسلام سیاسی در همه زمینه‌ ها به‌ ویژه در زمینه اقتصادی در جهت محدود ساختن اشتغال زنان تنظیم شده که درنتیجه به شکاف هرچه بیشتر جنسیتی در بازار کار ایران دامن زده است. در شرایط فعلی نیز همراه با سیاست‌ های مخرب اقتصادی و تحریم ‌های اعمال شده  و اجرای هرچه بیشتر نسخه‌ های مخرب نولیبرالی از طرف رژیم حامی کلان ‌سرمایه ‌داران، بیشترین آسیب ها را زنان و دختران ایران از اقتصاد بیمار و نحیف ایران و « جراحی » های اقتصادی دیده و می ‌بینند. از جمله در روند تغییرهای تدریجی قانون کار به ‌سود کلان ‌سرمایه ‌داران و تعدیل اقتصادی، از کاستن ساعت‌ های کار زنان کارگر متاهل شاغل در صنایع مختلف، حجاب اجباری در محیط کار، دستمزد نامساوی در برابر کار مساوی زنان با مردان در کارهای مشابه، بهره ‌مند نبودن از مزایای قانون کار شامل اجرای حقوق سابقه کاری، حقِ بیمه و اولاد، و ازاین قبیل، را می ‌توان نام برد که دولت‌ های مختلف در نظام ولایی جمهوری اسلامی همواره آن را به پیش برده‌اند. در برنامهٔ «هفتم توسعه » نیز در شرطِ حمایت از اشتغالِ زنان بر ازدواج کردن و فرزند آوردن زنان تأکید شده است.

زنان ایران همواره برای بازستاندن ابتدایی ‌ترین حق (مثل حقِ پوشش) و بنیادی ‌ترین حقوق انسانی‌ شان باشکال گوناگون و پیگیرانه  به مبارزه برخاسته‌اند، و علاوه بر خواست رفع ستم جنسی و جنسیتی هم‌ زمان نیز بر ضد تمام شکل ‌های نابرابری و ستم از جمله ستم بر اقلیت ‌های دینی، قومی، و ستم طبقاتی و ستمِ در فقر زیستن و تحمل انواع ناهنجاری‌ های اجتماعی ناشی از آن مثل زن کشی، و برپا کردن برخی کارزارهای مهم اخیر مثل کارزارِ « نه به زن کُشی» و « زن ناموس هیچ‌ کس نیست » را با تمام محدودیت‌های اعمال شده به پیش برده‌اند. در چالش‌هایی مثل « کار کودک » یا « ازدواج کودکان » ، تلاش برای تشکیل و گسترش نهادهایی غیردولتی، مبارزه برای حفظ صلح و حفظ محیط زیست و برای داشتن حقِ حیات (کارزار« نه » به اعدام) حفاظت از یادمان جان‌ باختگان راه بهروزی مردم (مادران دادخواه) جنبش‌های دانشجویی، وغیره، همواره در صف مقدم بوده و همراه با جنبش ‌های مدنی و اجتماعی کارگران، ‌زحمتکشان، بازنشستگان، و فرهنگیان به مبارزه پیگیرشان ادامه داده ‌اند. گاه در رویدادهای تاریخی‌ و ماندگار از جمله در خیزش بزرگ « زن زندگی آزادی » صحنه‌ هایی خلق کرده‌اند که عزم راسخ آنان در پیگیری خواست‌های ‌انسانی و تغییرهایی بنیادین را نشان می‌ دهند. در خیزش سرتاسری « زن زندگی آزادی» (سال ۱۴۰۱) این جنبش فراگیر و مردمی با محوریت زنان و دختران شجاع ایران نقطه عطفی تاریخی در جنبش آزادی ‌خواهانه و مردمی میهن ما بود و به دستاوردهایی بازگشت ناپذیر توانست نایل شود که تداوم آن را در خیزش جدی ۱۴۰۴ شاهد بودیم.

۸مارچ و زنان علیه جنگ

در جهان پرآشوب کنونی ما بیش از هر زمان دیگری شاهد یکه تازی امپریالیزم امریکا و همدستان آن در جهان و بخصوص دولت نژاد پرست و راست افراطی اسراییل در خاور میانه هستیم و این که چگونه جنگ‌ها و تنش‌های منطقه ‌ای خشونت را در تمام شکل‌ هایش گسترش می‌ دهند و علاوه بر نابودی زیر‌ساخت‌ ها و منابع انسانی، بسیاری دیگر از عرصه‌های حیاتی از جمله محیط زیست و اقتصاد را به‌ نابودی می ‌کشانند. زنان و کودکان اولین قربانیان این فاجعهٔ عظیم‌اند، فاجعه ‌ای که قدرت‌ های امپریالیستی با بهانه‌ های گوناگون برای حفظ منافع ژیوپلتیکی‌ شان به جنگ و تنش‌های منطقه‌ ای دامن می ‌زنند و رسانه‌ های وابسته ‌شان نیز نه تنها توده‌های غیر‌نظامی و بی ‌گناه را به ابزار و شماره و تعداد کشته شدگان در جنگ‌ها تقلیل می ‌دهند، بلکه پای بندی به « حقوق بشر» این قدرت‌ها نیز انتخابی و از قبل تعیین شده است. جنگ علیه مردم ستمدیده فلسطین و غزه ویران شده و خونین نمونه ‌ای بارز از مدعیات این بشردوستان دروغین است .

مردم میهن‌ مان به ‌ویژه زنان ایران هیچ‌ گاه خواهان جنگ نبوده و نیستند و این را بارها و از جمله در جنگ ۱۲ روزه ثابت کردند ‌ و نشان دادند که حفظ تمامیت ارضی و کیان سرزمین ایران در اولویت آنان است و این را در « نشست هم ‌اندیشی نهادهای مدنی دربارهٔ صلح » که تابستان گذشته به‌م ناسبت « روز جهانی صلح » در تهران برگزار گردید با صدای رسا و به‌ صراحت اعلام داشتند ( کانال تلگرامی « مادران صلح ایران» ، ۲۸ سنبله ۱۴۰۴/ ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۵). هم‌ اکنون میهن ما بار دیگر با تجاوز جنایتکارانه دولت‌ های فاشیستی امریکا و اسراییل درگیر جنگی خانمان‌ سوز و ناخواسته شده است تا اسراییل به « آرزوی ۴۰ ساله » ‌اش که تجزیه خاورمیانه است برسد (نقل به‌ مضمون از سخنان اخیر نتانیاهو، جلاد غزه) و برای امپریالیزم نیز راه چپاول و غارتگری در ایران و منطقه و به‌ طورکلی حفظ منافع ژیوپولیتیکی‌اش آسان ‌تر گردد.

در جنگ جنایتکارانه اخیرکه مانند قبل در میانه مذاکرات رخ داد، مدارس و بیمارستان‌ها را نیز هدف قرار داده و می ‌دهند. بنا به گزارش هلال احمر ایران تا امروز(روز سوم) ۷۸۷ نفر از مردم جان باخته‌اند که بسیاری از آنان کودکان و دانش ‌آموزانی بودند که در مدارس یا سالن‌های ورزشی کشته شدند . به‌ جز دختران دانش‌آموز کشته شده در میناب و مدارس دیگر خبرگزاری دانشجو از جان باختن ۱۸ تا ۲۰ والیبالیست دختر در حمله رژیم صهیونیستی به یک سالن ورزشی در لامرد ـ فارس- خبر رسانی کرد.

در پی این حمله‌ های خونبار به میهن ما و ارسال بیانیهٔ تشکیلات دموکراتیک زنان ایران، خطاب به سازمان‌های « فدراسیون دموکراتیک جهانی زنان » مبنی بر محکومیت این اقدام جنایتکارانه، بسیاری از سازمان‌ های خواهر در سراسر جهان ضمن محکوم کردن تجاوز وحشیانه امپریالیزم امریکا پیام همبستگی خود را با زنان و مردم ایران اعلام داشتند. از جمله سازمان‌ های مترقی زنان در کشورهای ایتالیا، لبنان، ترکیه، جاپان، اتریش، انگلستان حمایت‌ های خود را از مردم میهن ما ابراز داشتند. لورنا پنا مندوزا، رییس فدراسیون دموکراتیک جهانی زنان ، در پیام خود تأکید کرد: « مردم ایران از همبستگی و حمایت جامعه مترقی جهان برخوردار است ». «انجمن زنان مترقی ترکیه ـ  İKD » در بیانیه خود ضمن ابراز همبستگی با مردم ایران و هشدار به مقام‌ های سیاسی ترکیه مبنی بر بستن حریم هوایی کشور به روی هواپیماهای امریکایی و اسراییلی نوشت: « ما در برابر تجاوز امپریالیزم و صهیونیزم قاطعانه در کنار مردم ایران می‌ایستیم ».

تشکیلات دموکراتیک زنان ایران با ارزشمند شمردن این همبستگی های بین‌المللی باور عمیق دارد که جنگ ها پیامدهایی ویرانگر برای مردم جهان به ‌ویژه زنان و کودکان به همراه دارد. ما خواهان آتش بس فوری و مذاکره برای صلح و پایان دادن به این جنگ خانمانسوز در میهن ما هستیم و از همه صلح‌ دوستان جهان تقاضا داریم در این روز تاریخی در کنار سایر خواست‌های انسانی صدای اعتراض خود را به ‌ویژه علیه جنگ و جنگ ‌افروزان هرچه رساتر سازند.

تشکیلات دموکراتیک زنان ایران ضمن همدردی عمیق با خانواده‌های داغدار و ستمدیده ایران در گرامی‌ داشت هشت مارچ، روز مبارزه همبسته زنان جهان برای دستیابی به صلح و آزادی، برابری و عدالت اجتماعی و حفظ محیط زیست، یک بار دیگر به‌ صراحت تأکید می‌ کند که تصمیم‌ گیری درباره آینده سیاسی ایران تنها ومنحصراً به‌عهده مردم ایران است نه دولتمردان خارجی‌ای که دست ‌شان تا مرفق به خون هزاران نفر در سراسر جهان به‌ ویژه کودکان غزه و هم اکنون نیز ایران آغشته است.

پیروز باد مبارزه مردم ایران در راه دست یافتن به حاکمیتی ملی و دموکراتیک!

زنده باد صلح، آزادی، برابری و عدالت اجتماعی !

۳ مارچ ۲۰۲۶

 

 

بامـداد ـ فرهنگی و اجتماعی ـ ۳/ ۲۶ـ ‍ ۰۷۰۳          

 

Copyright ©bamdaad 2026